Ο καιρός αλλάζει (του Χάρη Αγγελογιάννη)

Ο καιρός αλλάζει

Πάντα είναι ωραίο το καλοκαίρι. Έλα όμως που έχει κάτι το εφήμερο. Αυθορμητισμούς, εξάρσεις αιφνίδιες, σύντομους ενθουσιασμούς που γρήγορα ξεθυμαίνουν και ταξινομούνται στα αζήτητα – για όσους τα πάνε καλά με την τάξη!
 
Αρκούν αυτά; Όχι, προσθέστε και μια γαρνιτούρα από επιπολαιότητες, σκέψεις ευάλωτες σε σοβαρή κριτική, λόγια ασύνδετα, του αέρα. Έτσι, χωρίς ισορροπία. Είναι τότε που ξεδιπλώνεται η επιπόλαιη σχέση με τον εαυτό μας. Που δεν ξέρουμε τι θέλουμε από τη μια στιγμή στην άλλη. Πρόσκαιρα μάλλον! Ίσως της στιγμής! Μην πείτε ότι ποτέ δεν σας προβλημάτισε.
 
Η αιτία; Εποχιακό φαινόμενο. Φρούτο εποχής! Μπορεί να φταίνε και τα σαρανταπεντάρια. Όχι τα αθώα δισκάκια που γνωρίσαμε σε πίστες κάποτε. Εκείνα που ανακάλυψε ο Κέλσιος. Κι έχουν μια μανία να σκαρφαλώνουν! Μην ψάχνετε για άλλη αιτιολογία. Δύσκολα θα βρεθεί.
 
Ο χειμώνας όμως είναι άλλο πράγμα. Είναι η εποχή που θέλει δεσμεύσεις, σοβαρότητα, νηφαλιότητα, εποχή περίσκεψης, περισυλλογής αν θέλετε, εποχή να πάρεις αποφάσεις, εποχή της αναζήτησης, της προσέγγισης, της έλξης. Αν δεν σας φτάνουν να προσθέσω κι άλλα:
 
Η εποχή του «έλα κοντά γιατί κρυώνω». Όχι η εποχή του «κάνε πιο πέρα γιατί ζεσταίνομαι». Μπορείς να την χαρακτηρίσεις κι έτσι. Πολύτροπα ερμηνεύεται μια διαφορά.
 
Δες τε το κι αλλιώς. Πως όταν «πλησιάζεις», μπορείς να ερευνάς, να απλώνεις κεραίες, το κοινώς λεγόμενο ψάξιμο, να αφουγκράζεσαι, να μαθαίνεις, να αξιολογείς, να βρίσκεις πατήματα, να συνταιριάζεις «πράγματα και καταστάσεις», αλλά και να συνταιριάζεσαι, ενεργητική και παθητική φωνή μαζί – δένουν, να δένεσαι που λένε βρε αδερφέ, να προσφέρεις, να δίνεις και να παίρνεις.
 
«Δούναι και λαβείν» το λέγαν κάποτε. Όσο για το δεύτερο σκέλος δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Όχι γι’ αυτό της γνωστής έκφρασης. Για εκείνη την πολύπαθη την λειτουργία της ανταποδοτικότητας. Αλλά ας μην το κάνουμε θέμα, μη μας χαλάσει κι η διάθεση!
 
Έτσι κι αλλιώς κλεισμένοι στη θαλπωρή του σπιτιού θα βρισκόμαστε. Προσφέρεται η εποχή. Κι αν δεν είναι από την πανδημία θα είναι από τον καιρό. Βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα κραυγάζουν οι μετεωρολόγοι. Και προφητεύουν στα δελτία ειδήσεων, πως έρχεται η συντέλεια του κόσμου!
 
Δες την βροχούλα σαν ευλογία, σαν χάδι, να ξεπλένει τις αμαρτίες του καλοκαιριού, να φτιάχνει μυρωδάτο το βρεγμένο χώμα, τον άνεμο να στήνει αποκριάτικο χορό στα κιτρινισμένα φύλλα του Χινόπωρου, να σου ξυπνάει τη σκέψη και να σε οδηγεί στο ξύπνιο σου σε όνειρα!
 
Και μην φοβάστε πως άμεσα θα χρειαστείτε μια Κιβωτό του Νώε. Δεν είναι μόνο το πού θα βρεθούν οι επιβάτες. Που δύσκολα σε αυτές τις εποχές μπορούν να τα βρουν και να ζευγαρώσουν. Γέμισε ο κόσμος από ασυνήθιστα είδη, ερμητικά κλειστούς ανθρώπους. Κι έχουν πάψει εδώ και καιρό τα ετερώνυμα να έλκονται. Αλλά κι η Κιβωτός; Πιστεύετε πως μπορεί να σαλπάρει λόγω απαγορευτικού;
 
Ο καιρός όμως όπως βλέπετε αλλάζει. Εμείς πότε;
 
Χάρης Αγγελογιάννης, συγγραφέας
 

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*