Απρίλης (του Χάρη Αγγελογιάννη)

 

Απρίλης

Ξανθός μας έρχετ’ ο Απρίλης. Και κάπου εκεί στο βάθος, μυρωδάτος ο Μάης ακολουθεί. Καθένας με το χαρακτήρα του. Στο μπουμπούκιασμα των λουλουδιών ειδικευμένος ο πρώτος, στα ρόδα ο δεύτερος.

Με μια ευγενική χειρονομία ο λουλουδάτος Απρίλης παραχωρεί τα τριαντάφυλλα στον Μάη. Τα πάνε καλά αυτοί οι δυο. Γι’ αυτό η λαϊκή μούσα τους θέλει αχώριστους. Απριλομάης! Έτσι θέλει να υμνεί την Άνοιξη, με μια λέξη. Τον Απρίλη όμως τον συμπαθεί λίγο παραπάνω. Τον μεσαίο μήνα από τη σειρά. Κάτι από τις χειμωνιάτικες ιδιοτροπίες του Μάρτη, κάτι από τα λιοπύρια του Μάη, τους βάζει λίγο πιο πίσω. Σαν τιμητική συνοδεία ας πούμε!

Απρίλης, ο μήνας με τις ξεχωριστές ομορφιές. Μοσχομυρίζει αγιόκλημα και γιασεμί. Καλοσυνάτος, ανθοστολισμένος, χαμογελαστός μέσ’ τις πασχαλιές, ντύνεται στο άσπρο του χαμόμηλου, στο γαλάζιο του ανέφελου ουρανού, στο βαθύ κόκκινο της παπαρούνας που ντρέπεται.

Ανταμώνει τον έρωτα, στήνουνε χορό οι δυο τους, τους πιάνει ο οίστρος, φτιάχνουνε στίχους, ποιήματα. Το οργιαστικό πράσινο της φύσης τους εμπνέει. Καρδιά μου, λένε, πως αντέχεις μέσα στην τόση αγάπη και τις τόσες ομορφιές! Κι εκεί που η γειτονιά γιομίζει τραγούδια και φιλιά, θα εξομολογηθώ ένα μυστικό. Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ! Γιατί σας το λέω; Μα κάπως έτσι σκόρπιζε μελωδικά τις θεϊκές του νότες ο Μίκης το μακρινό 1962.

Χάρης Αγγελογιάννης

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*